Fatwa

Fatwa

எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!

மையவாடியானது மறுமையின் சிந்தனை மற்றும் அல்லாஹ்வின் அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் ஓர் இடமாகும். நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் “கப்ருகளைத் தரிசியுங்கள். அது உங்களுக்கு மறுமையை நினைவூட்டும் ” என்று கூறியுள்ளார்கள்.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: زَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْرَ أُمِّهِ، فَبَكَى وَأَبْكَى مَنْ حَوْلَهُ، فَقَالَ: «اسْتَأْذَنْتُ رَبِّي فِي أَنْ أَسْتَغْفِرَ لَهَا فَلَمْ يُؤْذَنْ لِي، وَاسْتَأْذَنْتُهُ فِي أَنْ أَزُورَ قَبْرَهَا فَأُذِنَ لِي، فَزُورُوا الْقُبُورَ فَإِنَّهَا تُذَكِّرُ الْمَوْتَ. (رواه مسلم - كتاب الجنائز- بَابُ اسْتِئْذَانِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي زِيَارَةِ قَبْرِ أُمِّهِ - تبويب الإمام النووي رحمه الله)


மையவாடிக்கென ஷரீஅத்தில் தனித்துவமான ஒரு கண்ணியம் இருக்கின்றது. இதனை பின்வரும் ஹதீஸ் சுட்டிக்காட்டுகின்றது.

عَنْ جَابِرٍ قَالَ: «نَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُجَصَّصَ القُبُورُ، وَأَنْ يُكْتَبَ عَلَيْهَا، وَأَنْ يُبْنَى عَلَيْهَا، وَأَنْ تُوطَأَ»: حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ، (رواه الترمذي - 1052 – أبواب الجنائز - بَابُ مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ تَجْصِيصِ القُبُورِ، وَالكِتَابَةِ عَلَيْهَا)

கப்றுகள் சுண்ணாம்புக் கலவையால் பூசப்படுவதையும் அதன் மீது எழுதப்படுவதையும் அதன் மீது கட்டடம் கட்டப்படுவதையும் அது மிதிக்கப்படுவதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தடை செய்தார்கள்”; என ஜாபிர் றழியல்லாஹ{ அன்ஹ{ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

இந்த ஹதீஸை அடிப்படையாக வைத்து, கப்ரை மிதிப்பது கூடாது என்றும் அவ்வாறு மிதிப்பது வெறுக்கத்தக்க விடயம் (மக்ரூஹ்) என்றும் பெரும்பான்மையான மார்க்க அறிஞர்கள் கூறுகின்றார்கள். என்றாலும், தான் தரிசிக்க விரும்பும் கப்ரை அடைவதற்கு அல்லது புதிதாக கப்ரு ஒன்றை தோண்டுவதற்கு அருகிலுள்ள கப்ரை மிதிக்காமல் செல்ல முடியாது போன்ற நிர்ப்பந்தமான சந்தர்ப்பங்களில் மாத்திரம் கப்ரை மிதிப்பதற்கு அனுமதியுண்டு.

( ولا يوطأ ) عليه إلا لضرورة كأن لا يصل إلى ميته أو من يزوره وإن كان أجنبيا كما بحثه الأذرعي أو لا يتمكن من الحفر إلا بوطئه لصحة النهي عن ذلك. والمشهور في ذلك الكراهة هو المجزوم به في الروضة وأصلها وأما ما رواه مسلم عن أبي هريرة رضي الله تعالى عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال لأن يجلس أحدكم على جمرة فتخلص إلى جلده خير له من أن يجلس على قبر ففسر فيه الجلوس بالحدث وهو حرام بالإجماع وجرى المصنف في شرح مسلم وفي رياض الصالحين على الحرمة أخذا بظاهر الحديث والمعتمد الكراهة (مغني المحتاج – كتاب الجنائز - فصل في دفن الميت)

وفي الموسوعة الفقهية الكويتية : القبر محترم شرعا توقيرا للميت, ومن ثم اتفق الفقهاء على كراهة وطء القبر، والمشي عليه؛ لما ثبت أن النبي صلى الله عليه وسلم نهى أن توطأ القبور. لكن المالكية خصوا الكراهة بما إذا كان مسنما, كما استثنى الشافعية، والحنابلة وطء القبر للحاجة، من الكراهة، كما إذا كان لا يصل إلى قبر ميته، إلا بوطء قبر آخر. اهـ.

கப்ரை காலால் மிதிப்பதன் பாதிப்பை விட கனரக வாகனங்கள் மூலம் மையவாடியை சுத்தம் செய்வது மிகவும் பாரதூரமான காரியமாகும்.

எனவே, மையவாடியை சுத்தம் செய்வதற்கு கனரக வாகனத்தைப் பயன்படுத்துவதனால் கப்ருகள் சிதைவடைவதுடன் அதன் கண்ணியத்திற்கும் பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதனால், அதை சுத்தம் செய்யவதற்கு வேறு வழிமுறைகளப் பயன்படுத்துவது மிகவும் பொருத்தமாகும்.

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.


வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாத்துஹ.

 


எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹ~ அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!


“வக்ப்” என்பது நிலைத்திருந்து பயனளிக்கும் பொருட்டு செய்யப்படும் ஒரு தர்ம காரியமாகும். வக்ப் செய்யப்பட்ட ஒரு பொருளை விற்கவோ, வேறு யாருக்கேனும் இலவசமாகக் கொடுக்கவோ கூடாது என்பதே மார்க்க அறிஞர்களின் ஏகோபித்த தீர்ப்பாகும். இதற்கு ஆதாரமாக பின்வரும் ஹதீஸ் அடிப்படையாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

ஒரு தடவை உமர் ரழியல்லாஹ அன்ஹ அவர்கள் நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹிவஸல்லம் அவர்களிடம் யாரஸ~ லல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹ அலைஹிவஸல்லம் இதுவரை எனக்குக் கிடைத்திராத மிகவும் பெறுமதியான சொத்தை கைபரில் பெற்றுக் கொண்டேன். அதை நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகின்றீர்கள்? எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹிவஸல்லம் அவர்கள் நீங்கள் விரும்பினால் அது விற்கப்பட நன்கொடையாக வழங்கப்பட அனந்தரமாக்கப்பட முடியாத ஸதகாவாக வக்ப் செய்து விடுங்கள் என்று கூறினார்கள். உமர் ரழியல்லாஹ{ அன்ஹ{ அவர்கள் அதை ஏழைகளுக்கும், நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும், உரிமைச் சீட்டு எழுதப்பட்ட அடிமைகளுக்கும், போராளிகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும், விருந்தாளிகளுக்கும் வக்ப் செய்தார்கள். (நூல் : சஹீஹ் அல் புகாரி )2737)

أن عمر رضي الله عنه قال : يا رسول الله إني أصبت مالاً بخيبر لم أصب قط مالاً أنفس عندي منه ؛ فما تأمرني فيه ؟ قال إن شئت حبست أصلها وتصدقت بها , غير أنه لا يباع أصلها ولا يوهب ولا يورث فتصدق بها عمر في الفقراء وذوي القربى والرقاب وفي سبيل الله وابن السبيل والضيف....الحديث   (كتاب الشروط ، بَابُ الشُّرُوطِ فِي الوَقْفِ)

அவ்வாறே, ஒருவர் ஓர் இடத்தை அல்லது ஒரு பொருளை வக்ப் செய்யும் பொழுது, அவர் குறிப்பிடும் சகல நிபந்தனைகளும், எவ்வித மாற்றமும் இன்றி பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்ற பொதுவான ஒரு விதி வக்பு சட்டங்கள் விடயத்தில் உள்ளது.
மேலும், வக்ப் செய்யப்பட்ட சொத்துகளை கண்காணிக்கக் கூடியவர்கள் வக்ப் செய்தவரது நிபந்தனைகளுக்கு முரணாகாத வகையில் அவற்றை நிருவகிக்க வேண்டும்.


மஸ்ஜிதுடைய தேவைகளுக்காக வக்ப் செய்யப்பட்ட காணியை அதன் நிர்வாகிகள் விரும்பினால் முஸ்லிம்களின் பொது நலன்களுக்காகப் பயன்படுத்த முடியும். எனினும் அது மஸ்ஜிதுடைய சொத்தாகவே பாதுகாக்கப்படவேண்டும் என்பதுடன்; மஸ்ஜிதுக்கு தேவைப்படும் பட்சத்தில் அதை மீளவும் பெற்றுக்கொள்ள முடியுமாக இருத்தல் வேண்டும்.


நீங்கள் உங்கள் கடிதத்தில் மஸ்ஜிதுடைய நலனுக்காக வக்ப் செய்யப்பட்ட காணியின் ஒரு பகுதியை முன்னைய நிர்வாகிகள் மர்கஸ் அமைப்பதற்காக கொடுத்துள்ளதாகவும் குறித்த அமைப்பினர் அதை விரிவுபடுத்துவதற்காக உங்களிடம் அனுமதி கேட்டுள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள்.


மஸ்ஜிதின் வக்ப் சொத்துக்களை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு அதன் நிர்வாகிகளாகிய உங்களைச் சார்ந்ததாகும். எனவே, இலங்கை வக்ப் சபையின் ஆலோசனையுடன் மஸ்ஜிதுடைய செயற்பாடுகளுக்குத் தடையில்லாத வகையிலும் வக்ப் செய்தவரின் நிபந்தனைகளுக்கு முரணாகாத வகையிலும் குறித்த காணியின் ஒரு பகுதியை முஸ்லிம்களின் பொதுவான நலன்களுக்காகக் கொடுப்பதில் தவறில்லை.


எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.


வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மத்துல்லாஹி வபறக்காத்துஹ~

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபறகாத்துஹ~


எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!

வியாபாரம் சம்பந்தமாக இஸ்லாத்தில் பொதுவான சட்டங்கள் விதிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. என்றாலும், தங்கம் வெள்ளி போன்ற சில வியாபாரப் பொருட்களுக்கு விஷேட சட்டங்களும் உள்ளன. இது பற்றி பின்வரும் ஹதீஸ் சுட்டிக்காட்டுகின்றது.

தங்கத்தைத் தங்கத்திற்கும், வெள்ளியை வெள்ளிக்கும், கோதுமையை கோதுமைக்கும், வாற்கோதுமையை வாற்கோதுமைக்கும், பேரீச்சம் பழத்தைப் பேரீச்சம் பழத்திற்கும், உப்பை உப்பிற்கும் சரி சமமாக, உடனுக்குடன் விற்கலாம். ஆனால் இவை ஒன்றுக்கொன்று மாறுபடும் போது, உடனுக்குடன் மாற்றிக்கொண்டால் சரி சமமாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை." என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹ~ அலைஹிவஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள் என உபாதத் இப்னு அஸ்-ஸாமித் றழியல்லாஹ~ அன்ஹ~ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ :(الذَّهَبُ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةُ بِالْفِضَّةِ وَالْبُرُّ بِالْبُرِّ وَالشَّعِيرُ بِالشَّعِيرِ وَالتَّمْرُ بِالتَّمْرِ وَالْمِلْحُ بِالْمِلْحِ ، مِثْلًا بِمِثْلٍ ، سَوَاءً بِسَوَاءٍ ، يَدًا بِيَدٍ . فَإِذَا اخْتَلَفَتْ هَذِهِ الْأَصْنَافُ فَبِيعُوا كَيْفَ شِئْتُمْ إِذَا كَانَ يَدًا بِيَدٍ) (صحيح مسلم – كتاب المساقاة - بَابُ الصَّرْفِ وَبَيْعِ الذَّهَبِ بِالْوَرِقِ نَقْدًا– تبويب الإمام النووي)


இந்த ஹதீஸின் அடிப்படையில், தங்கத்தை தங்கத்திற்கும், வெள்ளியை வெள்ளிக்கும், கைமாற்றும் வியாபாரதத்தில் பின்வரும் மூன்று நிபந்தனைகளும் இடம்பெற வேண்டும்.
1. ஒரே நேரத்தில் நடைபெற்று முடிய வேண்டும்.
2. விற்கப்படும் பொருளும் வாங்கப்படும் பொருளும் சரி சமமாக இருத்தல் வேண்டும்.
3. உடன் கைமாறப்பட்டு சொந்தமாக்கிக் கொள்ளப்பட வேண்டும்.


இவற்றில் ஏதாவது ஒரு நிபந்தனை இடம்பெறாவிட்டால் அவ்வியாபார முறை வட்டியாக மாறிவிடும்.


மேலும், தங்கத்திற்கு வெள்ளியையும், வெள்ளிக்குத் தங்கத்தையும் கைமாற்றும் வியாபாரத்தின் பொழுது இரண்டும் சரி சமமாக இருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை இடம்பெறவேண்டிய அவிசியம் இல்லை. மாறாக உடனுக்குடன் மற்றும் உடன் கைமாறப்பட்டு சொந்தமாக்கிக் கொள்ளல் ஆகிய இரண்டு நிபந்தனைகளும் இடம்பெறுவது அவசியமாகும்.


ஒரு காலத்தில் பொருட்களை வாங்;கவும் விற்கவும் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. ஆனால் தற்காலத்தில் பொருட்களை வாங்கவும் விற்கவும் பணம் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. இதனால், பணத்துக்குப் பணம் கைமாற்றப்படும் பொழுதும், பணத்துக்குத் தங்கம் வெள்ளி கைமாற்றப்படும் பொழுதும், தங்கம் வெள்ளிக்கென்று உள்ள விஷேட சட்டங்கள் பணத்திலும் பார்க்கப்பட வேண்டும் என்பதே தற்கால பெரும்பான்மையான பத்வா அமைப்புகளினதும் மற்றும் மார்க்க அறிஞர்களினதும் கருத்தாகும்.


ஆனால், ஹனபி மத்ஹபைச் சேர்ந்த மார்க்க அறிஞர்கள் பணத்துக்காகத் தங்கம் அல்லது வெள்ளியை வாங்கும் பொழுது அல்லது விற்கும் பொழுது மேற்குறித்த நிபந்தனைகள் இடம்பெறுவது அவசியமில்லை என்றும், பணத்தை முழுமையாகப் பெற்று தங்கம் அல்லது வெள்ளியைக் கடனுக்கும், தங்கம் அல்லது வெள்ளியை முழுமையாகப் பெற்று பணத்தைக் கடனுக்கும் வியாபாரம் செய்ய முடியும் என்று கூறுகின்றனர்.


என்றாலும், மேற்குறிப்பிட்ட பெரும்பான்மையான மார்க்க அறிஞர்கள் ஹனபி மத்ஹபுடைய மார்க்க அறிஞர்களின் இந்த கருத்தை நிராகரித்துள்ளனர்.


இவ்வடிப்படையில் ஒரு நாட்டின் பணத்தை அதே நாட்டின் பணத்துக்குக் கைமாற்றப்படும் பொழுது உதாரணமாக : இலங்கை ரூபாவை இலங்கை ரூபாவுக்கு மாற்றும்பொழுது, மேற்கூறப்பட்ட மூன்று நிபந்தனைகளும் இடம்பெற வேண்டும். அதேபோன்று ஒரு நாட்டின் பணத்தை இன்னும் ஒரு நாட்டின் பணத்துக்குக் கை மாற்றும்பொழுது, உதாரணமாக : இலங்கை ரூபாவை அமெரிக்க டொலருக்கு மாற்றும் பொழுது உடனுக்குடன் நிறைவேற்றுதல், உடன் கைமாறப்பட்டு சொந்தமாக்கிக் கொள்ளல் ஆகிய இரண்டு நிபந்தனைகளும் இடம்பெறுவது அவசியமாகும். சரி சமமாக இருத்தல் வேண்டும் எனும் நிபந்தனை அவசியமில்லை.


அதேபோன்று, பணத்திற்குத் தங்கத்தை அல்லது வெள்ளியை விற்கும்பொழுதும், மேற்கூறிய இவ்விரண்டு நிபந்தனைகளும் இடம்பெறுவது அவசியமாகும்.


இவ்வடிப்படையில், பணத்திற்குத் தங்கத்தை அல்லது வெள்ளியை விற்கும்; பொழுது அல்லது வாங்கும் பொழுது அவைகளைக் கடனுக்குக் கொடுத்தால் அல்லது எடுத்தால் அது வட்டியாக மாறிவிடும்.


ஆகவே, ஹதீஸ்களில் தங்கத்திற்குத் தங்கம் என்றும் வெள்ளிக்கு வெள்ளி என்றும் பொதுவாக கூறப்பட்டிருப்பதால் தங்கம் கட்டியாக அல்லது உருக்கப்பட்ட ஆபரணமாக இருந்தாலும், அவைகளைக் கடனுக்கு எடுப்பது மற்றும் கொடுப்பது ஹராம் என்பதே ஷாபிஈ மத்ஹபின் அறிஞர்கள் உட்பட, பெரும்பான்மையான மார்க்க அறிஞர்கள் மற்றும் தற்கால பத்வா அமைப்புகளினதும் கருத்தாகும்.


எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாத்துஹ~.

 


எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும் ஸலாமும் அவனது இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!


ஜுமுஆ மார்க்கக் கடமைகளில் ஒன்றாகும். இது ஓர் ஊரில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் ஓரிடத்தில் ஒன்று கூடி, மார்க்க உபதேசங்களைக் கேட்பதற்கும், சகோதரத்துவத்தைப் பேணுவதற்கும், அல்லாஹ்வின் கடமையை நிறைவேற்றுவதற்கும் உள்ள வணக்கமாகும். மேலும், அதை நிறைவேற்றுவதற்கு சில நிபந்தனைகளும் ஓழுக்கங்களும் உள்ளன. அவற்றில் முக்கியமான ஒரு நிபந்தனை, அவ்வூரில் நிரந்தரமாகக் குடியிருப்பவர்களில் சிலரும் அங்கு கட்டாயம் சமுகமளித்து இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்.


அவ்வாறு ஜுமுஆ நிறைவேறுவதற்கு நிரந்தரமாகக் குடியிருப்பவர்களில் ஆகக்குறைந்தது எத்தனை பேர் சமுகமளித்திருக்க வேண்டும் என்ற விடயத்தில் மார்க்க அறிஞர்களுக்கு மத்தியில் கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன.


இமாம் மாலிக் றஹிமஹ{ல்லாஹ், பன்னிரண்டு நபர்கள் இருந்தாலும் ஜுமுஆ ஆரம்பிக்கலாம் என்றும், இமாம் அபூ ஹனீபா றஹிமஹ{ல்லாஹ் அவர்கள், ஜுமுஆ ஆரம்பிக்கும் இடம் நகரமாக இருப்பது அவசியம் என்பதுடன், இமாமுடன் நான்கு நபர்கள் இருந்தால் ஜுமுஆ ஆரம்பிக்கலாம் என்றும் கூறுகின்றார்கள்.

என்றாலும், இமாம் ஷாபிஈ மற்றும் அவர்களைச் சார்ந்த அறிஞர்கள் நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களில் பருவ வயதை அடைந்த 40 ஆண்கள் சமுகமளிக்க வேண்டும் எனக் கூறுகின்றனர். இதுவே இமாம் அஹ்மத் றஹிமஹ{ல்லாஹ் அவர்களின் நிலைப்பாடுமாகும்.


இதற்கு ஆதாரமாக பின்வரும் ஹதீஸைக் கூறுகின்றனர் :


கஅப் இப்னு மாலிக் றழியல்லாஹ அன்ஹ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள், “முதலாவது எங்களுக்கு ஜுமுஆ செய்தவர் அஸ்அத் இப்னு ஸ{ராரா றழியல்லாஹ அன்ஹ அவர்களாகும். அவர் மதீனாவின் நகீஃ அல்-கழ்மாத் எனும் இடத்தில் ஜுமுஆ நடாத்தினார். அப்பொழுது நாங்கள் நாற்பது பேர்கள் இருந்தோம்.” (அபூ-தாவூத், இப்னு ஹிப்பான், அல்-பைஹகி, அல்-ஹாகிம்)

عن عبد الرحمن بن كعب بن مالك وكان قائد أبيه بعدما ذهب بصره عن أبيه كعب بن مالك أنه كان إذا سمع النداء يوم الجمعة ترحم لأسعد بن زرارة فقلت له إذا سمعت النداء ترحمت لأسعد بن زرارة قال لأنه أول من جمع بنا في هزم النبيت من حرة بني بياضة في نقيع يقال له نقيع الخضمات قلت كم أنتم يومئذ ؟ قال أربعون. رواه أبو داود – 1069 )


இது பற்றி இமாம் நவவி றஹிமஹல்லாஹ் கூறுவதன் சாரம் பின்வருமாறு:


“ஜுமுஆவுக்குக் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை இருக்க வேண்டும் என்பது இஜ்மாஃ வாகும். என்றாலும், எத்தனை பேர் இருக்க வேண்டும் என்பதில் அறிஞர்களிடம் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்களது காலத்தில் நடைபெற்ற ஜுமுஆவில் குறைந்தது நாற்பது பேர் தொழுதுள்ளார்கள் என்பது ஸஹீஹான ஹதீஸில் பதிவாகியுள்ளது.


வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் அதற்குக் குறைவான எண்ணிக்கையினரும் சமுகமளித்திருந்ததாக ஒரு சம்பவம் பதிவாகியுள்ளது.
இந்த சம்பவத்தில், எழுந்து சென்றவர்களோ அல்லது வேறு நபர்களோ நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் ஜுமுஆவுடைய தொழுகையிலும், குத்பாவுடைய கடமைகளிலும் மீண்டும் வந்து இணைந்திருக்க இடம்பாடு உள்ளது.”

قد ذكرنا أن مذهبنا اشتراط أربعين وبه قال عبيد الله بن عبد الله بن عتبة واحمد واسحق وهو رواية عن عمر بن عبد العزيز وعنه رواية باشتراط خمسين وقال ربيعة تنعقد باثني عشر وقال أبو حنيفة والثوري والليث ومحمد تنعقد بأربعة أحدهم الإمام وحكاه ابن المنذر عن الأوزاعي وأبي ثور واختاره وحكى غيره عن الأوزاعي وأبي يوسف انعقادها بثلاثة أحدهم الإمام وقال الحسن بن صالح وداود تنعقد باثنين أحدهما الإمام وهو معنى ما حكاه ابن المنذر عن مكحول وقال مالك لا يشترط عدد معين بل يشترط جماعة تسكن بهم قرية ويقع بينهم البيع والشراء ولا يحصل بثلاثة وأربعة ونحوهم وحكى الدارمي عن الفاسانى انها تنعقد بواحد منفرد والفاساني لا يعتد به في الإجماع وقد نقلوا الاجماع انه لابد من عدد واختلفوا في قدره كما ذكرنا....( المجموع شرح المهذب – الباب : باب صلاة الجمعة ) 

واحتج أصحابنا بحديث جابر المذكور في الكتاب ولكنه ضعيف كما سبق وبأحاديث بمعناه لكنها ضعيفة وأقرب ما يحتج به ما احتج به البيهقي والأصحاب عن عبد الرحمن بن كعب بن مالك عن أبيه قال " أول من جمع بنا في المدينة سعد بن زرارة قبل مقدم النبي صلى الله عليه وسلم المدينة في نقيع الخضمات قلت كم كنتم قال أربعون رجلا " حديث حسن رواه أبو داود والبيهقي وغيرهما بأسانيد صحيحة قال البيهقي وغيره وهو صحيح والنقيع هنا بالنون ذكره الخطابي والحازمي وغيرهما والخضمات - بفتح الخاء وكسر الضاد المعجمتين - قال الشيخ أبو حامد في تعليقه قال أحمد بن حنبل نقيع الخضمات قرية لبني بياضة بقرب المدينة على ميل من منازل بني سلمة قال أصحابنا وجه الدلالة منه أن يقال أجمعت الأمة على اشتراط العدد والأصل الظهر فلا تصح الجمعة إلا بعدد ثبت فيه التوقيف وقد ثبت جوازها بأربعين فلا يجوز بأقل منه إلا بدليل صريح وثبت إن النبي صلى الله عليه وسلم قال " وصلوا كما رأيتموني أصلي " ولم تثبت صلاته لها بأقل من أربعين. وأما حديث انفضاضهم فلم يبق الا اثنا عشر وليس فيه انه ابتداء الصلاة باثني عشر بل يحتمل أنهم عادوا هم أو غيرهم فحضروا أركان الخطبة والصلاة (المجموع شرح المهذب – الباب : باب صلاة الجمعة)

 


மேலும், ஹன்பலி அறிஞர்களில் மிக முக்கியமான ஒருவரான, அலாஉத் தீன் அல்-மர்தாவி றஹிமஹ ல்லாஹ் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்:


ஜுமுஆ ஆரம்பிப்பதற்கான நிபந்தனைகளில் ஒன்று, ஜுமுஆக் கடமையானவர்கள் நாற்பது பேர் இருக்கவேண்டும் என்பது. அத்தொகையினர் இல்லாமல் ஜுமுஆ ஆரம்பிக்க முடியாது. இக்கருத்திலேயே பெரும்பாலான ஹன்பலி அறிஞர்கள் இருக்கின்றார்கள்.

ويقول الإمام المرداوي رحمه الله في الإنصاف عند استعراضه لشروط الجمعة: (الثاني: أن يكون بقرية يستوطنها أربعون من أهل وجوبها، فلا يجوز إقامتها في غير ذلك) وهو المذهب، وعليه جماهير الأصحاب، وقطع به كثير منهم)


இதனடிப்படையில் உங்களுடைய ஊரில் நிரந்தரக் குடியிருப்பாளர்களில் வயது வந்த ஆண்கள் நாற்பது நபர்களுக்குக் குறைவாக இருந்தால், அவர்கள் மீது ஜுமுஆ கடமையாக மாட்டாது. மாறாக அவர்கள் ழுஹ்ர் தொழுகையையே நிறைவேற்ற வேண்டும்.


எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.


வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபறகாத்துஹ

 

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபரகாத்துஹ


எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!


ஒருவரை குறிப்பிட்ட ஒரு வேலைக்கு கூலிக்கு அமர்த்துவதாயின் அவர் செய்ய வேண்டிய வேலையையும் அதற்கான கூலியையும் அவரை கூலிக்கு அமர்த்தும் நேரத்தில் அறிவித்து அதை அவர் ஏற்;றிருத்தல் வேண்டும்.

الْإِجَارَةِ ....شَرْعًا عَقْدٌ عَلَى مَنْفَعَةٍ مَقْصُودَةٍ مَعْلُومَةٍ قَابِلَةٍ لِلْبَذْلِ وَالْإِبَاحَةِ بِعِوَضٍ مَعْلُومٍ  (كتاب الإجارة – مغنى المحتاج)


மஸ்ஜித், குர்ஆன் மத்ரஸா, அரபுக் கல்லூரி மற்றும் நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் தேவைகளுக்கு பணம் வசூலிப்பதற்காக ஒருவரை கூலிக்கு அமர்த்தினால் அவர் செய்யும் வேலை மற்றும் அதற்கான கூலியையும் அவருக்கு தெரிவித்தல் வேண்டும்.

கூலிக்கு அமர்த்தும் நேரத்தில் வேலையையும் கூலியையும் குறிப்பிடுவது அவசியம் என்பதால் வசூலிக்கும் பணத்திலிருந்து வீத அடிப்படையில் கூலியை தீர்மானிப்பது கூடாது. ஏனெனில், அவர் எவ்வளவு பணம் வசூலிப்பார் என்பதை உறுதியாகக் கூற முடியாது. சில நேரம் கூடுதலாகவும் இன்னும் சில நேரம் குறைவாகவும் வசூலிக்கலாம். இதனால் அவரது கூலி எவ்வளவு என்பதை ஒப்பந்த நேரத்தில் நிர்ணயிக்க முடியாது.

( وَلَا ) الْإِيجَارُ ( لِيَسْلُخَ ) مَذْبُوحَةً ( بِالْجِلْدِ وَيَطْحَنَ ) بُرًّا ( بِبَعْضِ الدَّقِيقِ أَوْ بِالنُّخَالَةِ ) الْخَارِجِ مِنْهُ كَثُلُثِهِ لِلْجَهْلِ بِثَخَانَةِ الْجِلْدِ وَرِقَّتِهِ وَنُعُومَةِ أَحَدِ الْأَخِيرَيْنِ وَخُشُونَتِهِ وَلِعَدَمِ الْقُدْرَةِ عَلَيْهِمَا حَالًّا وَلِخَبَرِ الدَّارَقُطْنِيّ وَغَيْرِهِ أَنَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { نَهَى عَلَى قَفِيزِ الطَّحَّانِ } أَيْ أَنْ يَجْعَلَ أُجْرَةَ الطَّحْنِ بِحَبٍّ مَعْلُومٍ قَفِيزًا مَطْحُونًا مِنْهُ وَصُورَةُ الْمَسْأَلَةِ أَنْ يَقُولَ لِتَطْحَنَ الْكُلَّ بِقَفِيزٍ مِنْهُ أَوْ يُطْلِقَ فَإِنْ قَالَ اسْتَأْجَرْتُك بِقَفِيزٍ مِنْ هَذَا لِتَطْحَنَ مَا عَدَاهُ صَحَّ فَضَابِطُ مَا يَبْطُلُ أَنْ تَجْعَلَ الْأُجْرَةَ شَيْئًا يَحْصُلُ بِعَمَلِ الْأَجِيرِ وَجَعَلَ مِنْهُ السُّبْكِيُّ مَا اُعْتِيدَ مِنْ جَعْلِ أُجْرَةِ الْجَابِي الْعُشْرَ مِمَّا يَسْتَخْرِجُهُ قَالَ فَإِنْ قِيلَ لَك نَظِيرُ الْعُشْرِ مِمَّا تَسْتَخْرِجُهُ لَمْ تَصِحَّ الْإِجَارَةُ أَيْضًا وَفِي صِحَّتِهِ جَعَالَةً نَظَرٌ ا هـ . (تحفة المحتاج في شرح المنهاج – كتاب الإجارة – أركان الإجارة 

لا يصح اعطاء جباة الجمعيات ونحوها نسبة مئوية مما يجبونه من اموال، وكذلك إعطاء أصحاب المكاتب العقارية نسبة مئوية من قيمة ما يبيعونه. والمشروع في ذلك كله تحديد جُعْل يُتّفق عليه قبل بدء العمل وعند التوكيل. ويستحق هذا الجعل عند الانتهاء من العمل الموكل فيه.  الفقه المنهجي على مذهب الإمام الشافعي – الوكالة - أحكام تتعلق بالوكالة )


மேலும், சிலவேளை முழு நாளும் வசூலிப்பதில் ஈடுபட்டாலும் பணம் ஏதும் கிடைக்காமல் போகக்கூடும். அல்லது சிலவேளை கூடுதலாகவும் கிடைக்கலாம். பணம் ஏதும் கிடைக்காதபோது அவர் வேலை செய்தும் அவருக்குரிய கூலி கிடைக்காமற் போய்விடும். அதிகமாக பணம் வசூலிக்கப்படும் நேரத்தில் இவ்வேலைக்கு சாதாரணமாக ஒருவருக்குக் கொடுக்கப்படும் கூலியை விடவும் அதிகமாகவும் கிடைக்கலாம்.


எனவே ஒரு வேலைக்காக ஒருவரைக் கூலிக்கு அமர்த்தும் பொழுது அவரது சம்பளம் எவ்வளவு என்பதை ஒப்பந்தத்தில் நிர்ணயித்தல் வேண்டும்.
மேலும் அவர்களை ஊக்குவிப்பதற்காக அவ்வப்போது குறிப்பிட்ட ஒரு தொகைப் பணத்தைக் கொடுக்கலாம். இத்தொகை ஒரே அளவாக இருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை.


அதேபோன்று, வசூல் செய்தவருக்கு கூலி கொடுக்கும் பொழுது வசூல் செய்யப்படாத வேறு பணங்கள் மூலமாக அல்லது வசூல் செய்யப்பட்ட பணத்தையும் வேறு பணத்தையும் கலந்ததன் பின்பு அவருக்கான கூலியைக் கொடுத்தல் வேண்டும். ஏனெனில், தான் வசூலிக்கிம் அதே பணத்திலிருந்து கூலி கொடுப்பது கூடாது என்று மார்க்க அறிஞர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.


எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.


வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாதுஹ

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபரகாத்துஹ

எல்லாப்புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே, ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீதும் அவர்கள் கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!


“வக்ப்” என்பது நிலைத்திருந்து பயனளிக்கும் பொருட்டு செய்யப்படும் ஒரு தர்ம காரியமாகும். வக்ப் செய்யப்பட்ட ஒரு பொருளை விற்கவோ, வேறு யாருக்கேனும் இலவசமாகக் கொடுக்கவோ, கைமாற்றவோ அல்லது வக்ப் செய்யப்பட்ட நோக்கத்துக்கன்றி வேறு தேவைக்காகப் பயன்படுத்துவதோ கூடாது என்பதே மார்க்க அறிஞர்களின் ஏகோபித்த தீர்ப்பாகும்.


நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள காணி மஸ்ஜிதின் தேவைகளுக்காக வக்பு செய்யப்பட்டுள்ள காணி என்பதையும், அதில் 40 வருடங்களுக்கு மேலாக ஜனாஸாக்கள் அடக்கம் செய்யப்படவில்லை என்பதையும் உங்களது கடிதத்தின் மூலமாகவும் உங்களுடன் தொலைபேசியில் உரையாடியதன் மூலமாகவும் நாம் விளங்கிக்கொண்டோம்.

மஸ்ஜிதின் தேவைக்கென வக்பு செய்யப்பட்ட காணியை மஸ்ஜிதின் வருமானத்திற்காக வாகனத் தரிப்பிடமாக பயன்படுத்துவதில் தவறேதும் இல்லை. இருந்தாலும், குறித்த காணியில் ஏற்கனவே ஜனாஸாக்கள் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பதால் அவற்றின் உடற் பாகங்களில் எப்பகுதியும் தற்பொழுது மிகுதமாக இல்லை என நம்பிக்கையான மண்ணியல் நிபுணர்கள் உறுதிப்படுத்துவது அவசியமாகும்.

يجوز نبش القبر إذا بلي الميت وصار ترابا وحينئذ يجوز دفن غيره فيه ويجوز زرع تلك الأرض وبنائها وسائر وجوه الانتفاع والتصرف فيها باتفاق الأصحاب وإن كانت عارية رجع فيها المعير وهذا كله إذا لم يبق للميت أثر من عظم وغيره قال أصحابنا رحمهم الله ويختلف ذلك باختلاف البلاد والأرض ويعتمد فيه قول أهل الخبرة بها. (  المجموع  شرح المهذب - كتاب الجنائز – كيفية إدخال الميت القبر)

 

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.
வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபறகாத்துஹ

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபரகாத்துஹ


எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!


“வக்ப்” என்பது நிலைத்திருந்து பயனளிக்கும் பொருட்டு செய்யப்படும் ஒரு தர்ம காரியமாகும். வக்ப் செய்யப்பட்ட ஒரு பொருளை விற்கவோ, வேறு யாருக்கேனும் இலவசமாகக் கொடுக்கவோ அல்லது வக்ப் செய்யப்பட்ட நோக்கத்துக்கன்றி வேறு தேவைக்காகப் பயன்படுத்துவதோ கூடாது என்பதே மார்க்க அறிஞர்களின் ஏகோபித்த தீர்ப்பாகும்.

أن عمر رضي الله عنه قال : يا رسول الله ! إني أصبت مالاً بخيبر لم أصب قط مالاً أنفس عندي منه ؛ فما تأمرني فيه ؟ قال إن شئت حبست أصلها وتصدقت بها , غير أنه لا يباع أصلها ولا يوهب ولا يورث فتصدق بها عمر في الفقراء وذوي القربى والرقاب وفي سبيل الله وابن السبيل والضيف....الحديث   (بَابُ الشُّرُوطِ فِي الوَقْفِ)


ஓர் இடத்தில் கட்டிடம் அமைத்து, அக்கட்டிடத்தையும், அது அமைந்துள்ள நிலத்தையும் மஸ்ஜிதாக வக்ப் செய்தால், மஸ்ஜித் அமையப்பெற்றுள்ள நிலம் கியாம நாள்வரை மஸ்ஜிதாக இருக்கும். அக்கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டாலும் அல்லது தானாக விழுந்தாலும், ஸ்ஜித்
அமையப்பெற்றுள்ள அந்நிலம் மஸ்ஜிதாகவே கருதப்படும். மஸ்ஜிதுக்குக் கொடுக்கப்படும் அனைத்து சட்டங்களும் இதற்குக் கொடுக்கப்படல் வேண்டும்.


அவ்வாறு, நிலத்தை வக்ப் செய்யாமல், மஸ்ஜித் அமைக்கப்படடிருக்கும் கட்டிடத்தை மாத்திரம் வக்ப் செய்யவும் முடியும். மேலும், அக்கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டு அல்லது தானாக விழுந்து, நிலம் மட்டும் மீதமாக இருந்தால், அந்நிலத்துக்கு மஸ்ஜிதுடைய சட்டம் பொருத்தமாகமாட்டாது. அதில் மீண்டும் மஸ்ஜித் கட்டி மீண்டும் வக்ப் செய்தால் வக்ப் உடைய சட்டங்கள் பேணப்படும்.


நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள மஸ்ஜித் பல வருடங்களாக தொழுகை நடாத்தப்பட்ட இடமாகும். அதில் தற்பொழுது தொழுகை நடாத்தப்படாவிட்டாலும், மஸ்ஜிதுக்குரிய அனைத்து சட்டங்களையும் அதற்குக் கொடுப்பது கட்டாயமாகும்.


புதிய மஸ்ஜிதைக் கட்டியதனால் பழைய மஸ்ஜிதை வணக்க வழிபாடுகளைக் கொண்டு செழிப்பாக்காமலும் அதன் கண்ணியத்தைப் பேணாமலும் இருப்பது தவறாகும்.


அம்மஸ்ஜிதில் பெண்கள் மாதவிடாய் காலத்தில் தரிப்பதும், ஆடல் பாடல் மற்றும் நடனங்கள் போன்றவைகளை நடாத்துவதும், உழ்ஹிய்யா பிராணிகளை அறுத்து அசுத்தமாக்குவதும் மஸ்ஜிதுடைய கண்ணியத்துக்குப் பங்கம் விளைவிக்கும் காரியங்களாக இருப்பதால் இவ்வாறான செயல்களைச் செய்வதும் குற்றமாகும்.


எனவே, குறித்த மஸ்ஜிதின் புனிதத்துவத்தைப் பாதுகாப்பதுடன் ஷரீஆவின் வரையறையைப் பேணி பகுதி நேர மத்ரஸா, குர்ஆன் மத்ரஸா அல்லது பாலர் பாடசாலை நடாத்த முடியுமென்றால் அதற்கு அனுமதி உண்டு.


எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.


வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மத்துல்லாஹி வபறக்காத்துஹ

எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!

வாடகைக்கு விடல் என்பது ஒரு சொத்தின் பயன்பாட்டை அதன் உரிமையாளர் குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு, குறிப்பிட்ட தொகைப் பணத்துக்காக இன்னொருவருக்குக் கொடுப்பதாகும்.  இந்த முறை மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்.

வாடகைத் தொகையை மாதாந்தம் எடுக்கவும் முடியும் அல்லது அதை வாடகை ஒப்பந்தத்தின் போதே முழுமையாகப் பெற்று மாதாந்தம் ஒரு தொகையை கழிக்கவும் முடியும்.ஒத்தி முறை என ஓர் ஒப்பந்தம் தற்காலத்தில் பரவலாகக் காணப்படுகிறது.

أَيْ شَرْعًا، وَعَرَّفَهَا بَعْضُهُمْ بِأَنَّهَا عَقْدٌ عَلَى مَنْفَعَةٍ مَعْلُومَةٍ مَقْصُودَةٍ قَابِلَةٍ لِلْبَذْلِ وَالْإِبَاحَةِ بَعُوضٍ مَعْلُومٍ وَضْعًا. "حاشية القليوبي على كنز الراغبين للإمام جلال الدين محمد بن أحمد المحلي)

அதை சிங்கள மொழியில் “Bபடீத்த”  என அழைப்பர். அதன் விபரம் யாதெனில் ஒருவர் பெரும் தொகைப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு தனது சொத்தை வாடகை ஏதுமின்றி அல்லது மாதாந்தம் சிறு தொகையை வாடகையாக செலுத்த வேண்டுமென்ற நிபந்தனையில் குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு பாவனைக்குக் கொடுப்பார்.அக்காலம் முடிந்ததும் பணத்தை மீளக் கொடுத்து விட்டு தனது சொத்தை மீண்டும் எடுத்துக் கொள்வார்.

இம்முறை ஷரீஆவின் பார்வையில் கூடாது. ஏனெனில் மீளத்தரவேண்டும் என்ற நிபந்தனையில் கொடுக்கப்படும் பணம் கடனாகும். கடனை மையமாக வைத்து எவ்வித பலனும் அடையக் கூடாது. அவ்வாறு அடைந்தால் அது வட்டியாகும்.

 

ஒத்தி முறையில் பணம் கொடுத்தவர் அதற்காக பணம் பெற்றவரது சொத்தைப் பயன்படுத்துவதானது, கொடுக்கப்பட்ட பணத்திற்கு இலாபம் பெறுவதாகவே கொள்ளப்படும். ஏனெனில் பணம் கொடுத்தவர் குறித்த சொத்தை பயன்படுத்த தனக்கு அனுமதிக்க வேண்டுமென்ற நிபந்;தனையிலேயே பணத்தைக் கொடுக்கிறார். அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருப்பின் பணத்தைக் கொடுக்கமாட்டார். மேலும் ஒத்திமுறையில் சிறு தொகையை மாதாந்தம் வாடகையாக எடுத்தாலும் அது வட்டியாகவே அமையும்.

அதற்கான காரணம் யாதெனில் சொத்தின் உரிமையாளர் தான் பெற்ற பெரும் தொகைப் பணத்திற்காகவே சிறிய அளவு வாடகை அறவிட உடன்படுகிறார். இல்லாவிடின் அவர் உடன்பட்டிருக்கமாட்டார்.

எனவே, ஒத்தி முறை மார்க்கத்தில் எவ்விதத்திலும் அனுமதியில்லை. சொத்தை குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு வாடகைக்குக் கொடுத்து அக்காலத்திற்குரிய வாடகைப் பணத்தை மொத்தமாகவோ அல்லது மாதாந்தமோ பெற்றுக்கொள்வதே அனுமதிக்கப்பட்ட முறையாகும்.

 فَإِنْ فَعَلَ فَسَدَ الْعَقْدُ لِخَبَرِ «كُلُّ قَرْضٍ جَرَّ مَنْفَعَةً فَهُوَ رِبًا» وَجَبَرَ ضَعْفَهُ مَجِيءُ مَعْنَاهُ عَنْ جَمْعٍ مِنْ الصَّحَابَةِ وَمِنْهُ الْقَرْضُ لِمَنْ يَسْتَأْجِرُ مِلْكَهُ أَيْ مَثَلًا بِأَكْثَرَ مِنْ قِيمَتِهِ لِأَجْلِ الْقَرْضِ إنْ وَقَعَ ذَلِكَ شَرْطًا إذْ هُوَ حِينَئِذٍ حَرَامٌ إجْمَاعًا وَإِلَّا كُرِهَ عِنْدَنَا وَحَرُمَ عِنْدَ كَثِيرٍ مِنْ الْعُلَمَاءِ قَالَهُ السُّبْكِيُّ. "تحفة المحتاج"

அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

வஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மத்துல்லாஹி வபறக்காத்துஹ்.

அன்புடையீர்,

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபறகாத்துஹ


எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!


பெண்கள் மாதவிடாய் காலத்தில் அல் குர்ஆன் ஓதும் விடயத்தில் மார்க்க அறிஞர்களுக்கு மத்தியில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. இமாம் மாலிக் ரஹிமஹ ல்லாஹ் மற்றும் அவர்களைச் சார்ந்த அறிஞர்கள் ஒரு பெண் மாதவிடாயின் போது அல் குர்ஆன் ஓத முடியும் என்றும், அதேநேரத்தில், அப்பெண்ணுக்கு மாதவிடாய் நின்று விட்டால் குளித்து சுத்தமாகும் வரை அல் குர்ஆன் ஓதுவது கூடாது என்றும் கூறுகின்றனர்.

قال العلامة الصاوي من المالكية" وَيَحْرُمُ عَلَى الْحَائِضِ أَيْضًا دُخُولُ مَسْجِدٍ وَمَسُّ مُصْحَفٍ وَلَا يَحْرُمُ عَلَيْهَا قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ إلَّا بَعْدَ انْقِطَاعِهِ وَقَبْلَ غُسْلِهَا،  سَوَاءٌ كَانَتْ جُنُبًا حَالَ حَيْضِهَا أَمْ لَا ، فَلَا تَقْرَأُ بَعْدَ انْقِطَاعِهِ مُطْلَقًا حَتَّى تَغْتَسِلَ .هَذَا هُوَ الْمُعْتَمَدُ" (فصل في الحيض - بلغة السالك لأقرب المسالك (حاشية الصاوي على الشرح الصغير)

وقال العلامة الدسوقي من المالكية" كَمَا أَنَّ الْمُعْتَمَدَ أَنَّهُ يَجُوزُ لَهَا الْقِرَاءَةُ حَالَ اسْتِرْسَالِ الدَّمِ عَلَيْهَا" (موانع الحيض – باب أحكام الطهارة – حاشية الدسوقي على الشرح الكبير)


இமாம் அபூ ஹனீபா, இமாம் ஷாபிஈ மற்றும் இமாம் அஹ்மத், றஹிமஹ முல்லாஹ் உள்ளிட்ட பெரும்பான்மையான அறிஞர்கள் பெண்கள் மாதவிடாய் காலத்தில் குர்ஆனை ஓதுவது ஹராம் என்று கூறுகின்றனர்.

مَذْهَبُنَا أَنَّهُ يَحْرُمُ عَلَى الْجُنُبِ وَالْحَائِضِ قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ قَلِيلُهَا وَكَثِيرُهَا حَتَّى بَعْضُ آيَةٍ وَبِهَذَا قَالَ أَكْثَرُ الْعُلَمَاءِ  (باب ما يوجب الغسل - المجموع شرح المهذب)


இது பற்றி இமாம் திர்மிதி றஹிமஹ ல்லாஹ் அவர்கள் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றார்கள்.
“ஜனாபத்துடையவர் மற்றும் மாதவிடாய்; உடைய பெண் அல் குர்ஆன் வசனத்தின் சில வார்த்தைகள் மற்றும் எழுத்துக்களை அன்றி, வேறெதையும் ஓதமுடியாது என்பது சுப்யான் அல்-தௌரி, அப்துல்லாஹ் இப்னு முபாரக், ஷாபிஈ, அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் றஹிமஹ{முல்லாஹ் போன்ற அதிகமான அறிஞர்களின் கருத்தாகும்.” (நூல்: அத்-திர்மிதி)

قال الإمام الترمذي رحمه الله: " وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ العِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَالتَّابِعِينَ ، وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِثْلِ: سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ ، وَابْنِ المُبَارَكِ ، وَالشَّافِعِيِّ ، وَأَحْمَدَ ، وَإِسْحَاقَ ، قَالُوا : لَا تَقْرَأِ الحَائِضُ وَلَا الجُنُبُ مِنَ القُرْآنِ شَيْئًا، إِلَّا طَرَفَ الآيَةِ ، وَالحَرْفَ ، وَنَحْوَ ذَلِكَ "جامع الترمذي) (1/236)


ஜனாபத் உடையவர் குர்ஆனை ஓதுவது ஹராம் என்பதே நான்கு இமாம்களினதும் கருத்தாகும். இதற்கு பின்வரும் ஹதீஸ் ஆதாரமாக உள்ளது.


“நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள். (ஜனாபத்) எனும் பெருந்தொடக்கைத் தவிர, வேறு காரணங்கள் எதுவும் அல் குர்ஆன் ஓதுவதை விட்டும் அவர்களைத் தடுக்காது” என்று அலீ றழியல்லாஹ{ அன்ஹ{ அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்.


ஸனன் அபீ தாவுத்-229, ஸ{னன் அல்-திர்மிதி-131, ஸ{னன் அந்-நஸாயி 257, ஸ{னன் இப்னி மாஜஹ் 597, முஸ்னத் அஹ்மத், சஹீஹ் இப்னி குஸைமஹ்)


இந்த ஹதீஸ் ஆதாரமாக எடுப்பதற்கு தகுதியானது என ஹதீஸ் கலை வல்லுனர் இமாம் இப்னு ஹஜர் றஹிமஹ{மல்லாஹ் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள்.

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - يَأْتِي الْخَلَاءَ، فَيَقْضِي الْحَاجَةَ، ثُمَّ يَخْرُجُ فَيَأْكُلُ مَعَنَا الْخُبْزَ وَاللَّحْمَ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ، وَلَا يَحْجُبُهُ -وَرُبَّمَا قَالَ: ولَا يَحْجُزُهُ- عَنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ إِلَّا الْجَنَابَةُ " رواه ابن ماجة.

وقال الارناؤوط معلقا لهذا الحديث : إسناده حسن، عبد الله بن سَلِمة -وهو المرادي الكوفي- وثقه يعقوب بن شيبة وابن حبان والعجلي، وقال ابن عدي: أرجو أنه لا بأس به. وصحح حديثه هذا ابن خزيمة وابن حبان والحاكم، ووافقه الذهبي. وقال شعبة: هذا الحديث ثُلث رأس مالي، وقال: لا أروي أحسن منه عن عمرو بن مرة. وقال الحافظ في "الفتح" 1/ 408: والحق أنه من قبيل الحسن يصلُح للحجة، وقال الترمذي: حسن صحيح. وأخرجه بنحوه أبو داود (229)، والنسائي 1/ 144 من طريق شعبة، بهذا الإسناد. وأخرجه الترمذي (146)، والنسائي 1/ 144 من طريق الأعمش- وقرن الترمذي به ابن أبي ليلى- عن عمرو بن مرة، به بلفظ: كان رسول الله - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - يقرئنا القرآن على كل حال ما لم يكن جنبا. لفظ الترمذي، ولفظ النسائي: كان يقرأ القرآن على كل حال ليس الجنابة.


ஜனாபத் உடையவருக்கு அல் குர்ஆன் ஓதும் விடயத்தில் உள்ள சட்டமே மாத விடாய் ஏற்படும் பெண்ணுக்குமாகும் என்று மேற்குறித்த அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். ஏனெனில், குளிப்பது கடமை எனும் விடயத்தில் ஜனாபத் உடையவரும் மாதவிடாய் உடைய பெண்ணும் ஒன்றாவர்.


மேலும், “நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹிவஸல்லம் அவர்கள் எல்லா நிலமைகளிலும் அல்லாஹ்வை திக்ர் செய்வார்கள்”, என்ற சஹீஹ{ல் புகாரியில் பதிவாகியுள்ள ஆயிஷா றழியல்லாஹ அன்ஹா அவர்கள் கூறியுள்ள ஹதீஸை ஆதாரமாக வைத்து சிலர், குர்ஆனும் திக்ரில் உள்ளடங்கும் என்பதால் நபி ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹிவஸல்லம் அவர்கள் ஜனாபத் உடைய நிலையிலும் குர்ஆனை ஓதியுள்ளார்கள் என்று கூறுகின்றனர்.


ஆயிஷா றழியல்லாஹ அன்ஹா அவர்களுடைய ஹதீஸில் நாடப்படுவது, அல் குர்ஆன் அல்லாத பொதுவான திக்ர்களேயாகும்; என்ற இக்கருத்தை ஜனாபத் உடைய நிலையில் நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹிவஸல்லம் அவர்கள் குர்ஆனை ஓதமாட்டார்கள் என்ற ஹதீஸ் உறுதி செய்கின்றது என்று இப்னு ஹிப்பான் றஹிமஹ{ல்லாஹ் கூறுகிறார்கள்.

وقال ابن حبان رحمه الله : " وقد توهم غير المتبحِّر في الحديث أنّ حديث عائشة : ( كان النبي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يذكر الله على كل أحيانه ) يعارض هذا ، وليس كذلك ؛ لأنها أرادت الذكر الذي هو غير القرآن ، إذ القرآن يجوز أن يُسمى ذكرا ، وكان لا يقرأ وهو جنب ويقرأ في سائر الأحوال " انتهى ، نقلا من " شرح سنن ابن ماجه " لمغلطاي (ص/755) ، وينظر : صحيح ابن حبان (3/81) .


அதேவேளை, இப்னு அப்பாஸ் றழியல்லாஹ{ அன்ஹ{மா அவர்கள் “ஜனாபத் உடையவர் குர்ஆனை ஓதுவது பரவாயில்லை” என்று கூறியுள்ள விடயம் சஹீஹ{ல் புகாரியில்; பதிவாகியுள்ளது. அவர்கள் இக்கூற்றின் மூலம் தேவையேற்படும் பொழுது குர்ஆனின் ஓரிரு ஆயத்துக்கள் ஓதுவதையே நாடியுள்ளார்கள். ஏனெனில், இப்னு அப்பாஸ் றழியல்லாஹ அன்ஹ{மா அவர்கள் ஓரிரு ஆயத்துக்களை ஜனாபத்துடையவர் ஓதலாம் என்று கூறியது முஸன்னப் இப்னி அபீ ஷைபா மற்றும் இப்னு முன்திர் றஹிமஹ{ல்லாஹ் உடைய அல்-அவ்ஸத் போன்ற கிரந்தங்களில்; பதிவாகியுள்ளது.

قال الحافظ ابن حجر رحمه الله - مخرِّجاً أثر ابن عباس الذي ذكره البخاري - : " وَأما قَول ابْن عَبَّاس ، فَقَالَ ابْن أبي شيبَة فِي المُصَنّف : حَدَّثنا الثَّقَفِيّ عَن خَالِد عَن عِكْرِمَة عَن ابْن عَبَّاس : أَنه كَانَ لَا يرى بَأْسا أَن يقْرَأ الْجنب الْآيَة والآيتين " بَاب تقضي الْحَائِض الْمَنَاسِك كلهَا إِلَّا الطّواف بِالْبَيْتِ وَقَالَ إِبْرَاهِيم لَا بَأْس أَن تقْرَأ الْآيَة وَلم ير ابْن عَبَّاس بِالْقِرَاءَةِ من " تغليق التعليق " (2/171) .ورواه ابن المنذر في " الأوسط " (2/ 98) من طريق الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُكْمِلٍ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما ، قَالَ : " لَا بَأْسَ أَنْ يَقْرَأَ الْجُنُبُ الْآيَةَ وَنَحْوَهَا "


மேற்கண்ட விடயங்களிலிருந்து மாதவிடாய் ஏற்பட்ட பெண்கள் அல் குர்ஆன் ஓதுவது கூடாது என்பது தெளிவாகின்றது.
இருப்பினும் பெண்கள் தாம் குர்ஆனில் மனனம் செய்த பகுதி மறந்து போகும் என்பதைப் பயந்தால் மாதவிடாயுடைய காலத்தில் குர்ஆனை மீட்டிக்கொள்வதற்கு பின்வரும் வழிமுறைகளைக் கையாளலாம்.
1. குர்ஆனை அதிகமாகச் செவிசாய்த்தல்.
2. தான் ஓதும் சப்தம் தன் காதுகளுக்குக் கேட்காத விதத்தில் உதடுகளை மாத்திரம் அசைத்து ஓதுதல்.
3. மனதால் ஓதுதல்.
4. குர்ஆனுடைய நிய்யத்திலன்றி, துஆ மற்றும் திக்ருடைய நிய்யத்தில் ஓதுதல்.

(قَوْلُهُ وَأَحْكَامُهُ) وَجُمْلَةُ الْقُرْآنِ لَا تَخْرُجُ عَمَّا ذُكِرَ فَكَأَنَّهُ قَالَ تَحِلُّ قِرَاءَةُ جَمِيعِهِ حَيْثُ لَمْ يَقْصِدْ الْقُرْآنِيَّةَ (باب الغسل – كتاب أحكام الطهارة - حاشية الشرواني لتحفة المحتاج)

 

وَتحل أذكار الْقُرْآن لَا بِقصد قُرْآن يفهم مِنْهُ مَسْأَلَة نفيسة أَنه إِذا أَتَى بِهِ وَلم يقْصد قُرْآنًا وَلَا ذكرا حل صرح بِهِ إِمَام الْحَرَمَيْنِ وَغَيره (دقائق المنهاج للإمام النووي رحمه الله)

 

(وَتَحِلُّ) لِجُنُبٍ وَحَائِضٍ وَنُفَسَاءَ (أَذْكَارُهُ) وَمَوَاعِظُهُ وَقَصَصُهُ وَأَحْكَامُهُ (لَا بِقَصْدِ قُرْآنٍ) سَوَاءٌ أَقَصَدَ الذِّكْرَ وَحْدَهُ أَمْ أَطْلَقَ؛ لِأَنَّهُ أَيْ عِنْدَ وُجُودِ قَرِينَةٍ تَقْتَضِي صَرْفَهُ عَنْ مَوْضُوعِهِ كَالْجَنَابَةِ هُنَا لَا يَكُونُ قُرْآنًا إلَّا بِالْقَصْدِ.(باب الغسل – كتاب أحكام الطهارة - تحفة المحتاج في شرح المنهاج)

 

أَفْتَى شَيْخِي أَيْ الشِّهَابُ الرَّمْلِيُّ بِأَنَّهُ إنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ جَمِيعَهُ لَا بِقَصْدِ الْقُرْآنِ جَازَ (باب الغسل – كتاب أحكام الطهارة - حاشية الشرواني لتحفة المحتاج)


எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வறஹ்மதுல்லாஹி வபறகாத்துஹ

எல்லாப் புகழும் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே. ஸலாத்தும், ஸலாமும் அவனின் இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது கிளையார்கள், தோழர்கள் மீதும் உண்டாவதாக!

பொதுவாகக் குழந்தையைப் பாதுகாத்து வளர்ப்பதும் பராமரிப்பதும் தாய், தந்தை இருவரினதும் கடமையாகும். அவ்விருவரும் விவாகரத்து மூலம்; பிரிந்துவிட்டால் குழந்தையின் தாயே பராமரிப்புக்குத் தகுதியானவராவார்.

الحضانة حفظ من لا يستقل وتر بيته والإناث أليق بها (فصل: الحضانة، كتاب النفقات، منهاج الطالبين للإمام النووي رحمه الله)

ஏனெனில், தாய்மார் மிகவும் இரக்க சுபாவமுடையவர்கள், பராமரிப்பதில் சிறந்தவர்கள், பொறுமையுள்ளவர்கள், அதிகமாகப் பிள்ளைகளுடன் சேர்ந்து இருப்பவர்கள்.  இதனால் தான் நபி ஸல்லல்லாஹ அலைஹிவஸல்லம் அவர்கள் பின்வரும் ஹதீஸில் குறித்த குழந்தையைப் பராமரிப்பதற்குத் தாயே (மறுமணம் செய்யாத பட்சத்தில்) தகுதியானவள் என்று கூறினார்கள்.

الْحَضَانَةُ نَوْعُ وِلَايَةٍ وَسَلْطَنَةٍ، لَكِنَّ (الْإِنَاثَ أَلْيَقُ بِهَا) لِأَنَّهُنَّ أَشْفَقُ وَأَهْدَى إلَى التَّرْبِيَةِ وَأَصْبَرُ عَلَى الْقِيَامِ بِهَا وَأَشَدُّ مُلَازَمَةً لِلْأَطْفَالِ. (فصل: الحضانة، كتاب النفقات، مغنى المحتاج)

“நபி ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் ஒரு பெண் வந்து “அல்லாஹ்வின் தூதரே எனது வயிறு என்னுடைய இம்மகனை சுமக்கும் உறையாகவும், எனது மார்பு இவன் (பால்) அருந்தும் பையாகவும், எனது மடி இவனது விரிப்பாகவும் இருந்தன, இந்நிலையில் அவனது தகப்பன் என்னை தலாக் சொல்லிவிட்டு என்னிடமிருந்து மகனை எடுத்துச் செல்ல நாடுகிறான்” என்று கூறினாள். அப்பொழுது நபி ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் “மற்றுமொரு திருமணம் முடிக்காத வரை நீயே அவனை வளர்க்க உரித்தானவள்” என்று கூறினார்கள். (அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் றழியல்லாஹ{ அன்ஹ{, நூல்: அபூ தாவூத் : 2276)

أن امرأة قالت يا رسول الله إن ابني هذا كان بطني له وعاء وثديي له سقاء وحجري له حواء وإن أباه طلقني وأراد أن ينتزعه مني فقال لها رسول الله صلى الله عليه وسلم أنت أحق به ما لم تنكحي. (الراوي: عبدالله بن عمرو بن العاص المحدث: أبو داود - المصدر: سنن أبي داود- الكتاب : كتاب الطلاق- الباب : باب من أحق بالولد)

என்றாலும், தாய் மறுமணம் செய்தல், மரணித்தல், பராமரிக்க மறுத்தல், கெட்ட குணமுடையவளாக இருத்தல், சுய நினைவை இழப்பவளாக இருத்தல் போன்ற பண்புகள் இருக்கும் நிலைமைகளில், தாயின் தாய் அல்லது அவளின் தாய் (பாட்டி) ஆகியோர் பராமரிக்கத் தகுதியானவர்களாகக் கருதப்படுவார்கள்;. 

وَلَا حَضَانَةَ لِرَقِيقٍ وَمَجْنُونٍ، وَفَاسِقٍ وَكَافِرٍ عَلَى مُسْلِمٍ وَنَاكِحَةِ غَيْرِ أَبِي الطِّفْلِ إلَّا عَمَّهُ وَابْنَ عَمِّهِ وَابْنَ أَخِيهِ فِي الْأَصَحِّ، (فصل: الحضانة، كتاب النفقات، منهاج الطالبين للنووي رحمه الله)

அவர்கள் இல்லாதவிடத்து, குழந்தையின் தகப்பன் தகுதியானவராகிவிடுவார். அவரும் இல்லாத பட்சத்தில் தந்தையின் தாய் அல்லது அவளது தாய் (பாட்டி) பராமரிப்புக்குத் தகுதியானவராவார்கள். 

وَإِنْ اجْتَمَعَ ذُكُورٌ وَإِنَاثٌ فَالْأُمُّ ثُمَّ أُمَّهَاتُهَا ثُمَّ الْأَبُ، وَقِيلَ تُقَدَّمُ عَلَيْهِ الْخَالَةُ وَالْأُخْتُ مِنْ الْأُمِّ، وَيُقَدَّمُ الْأَصْلُ عَلَى الْحَاشِيَةِ، فَإِنْ فُقِدَ فَالْأَصَحُّ الْأَقْرَبُ، (فصل: الحضانة، كتاب النفقات، منهاج الطالبين للنووي رحمه الله)

என்றாலும், குழந்தை தனது காரியங்களைச் சுயமாகச் செய்யவும், நலவு கெடுதியைப் பிரித்தறியவும் முடியுமான வயதை அடைந்ததன் பின், அக்குழந்தையின் விருப்பத்திற்கேற்ப தந்தையையோ, தாயையோ அல்லது தாய் இல்லாத பட்சத்தில் தாயின் தாயையோ தெரிவுசெய்யும் உரிமை அக்குழந்தைக்கு உண்டு. இதைப் பின்வரும் ஹதீஸ் உறுதிப்படுத்துகின்றது.

நபி ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் ஒரு பெண் வந்து யா ரஸலல்லாஹ்! எனது தாயும் தந்தையும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், எனது கணவன் எனது பிள்ளையை என்னிடம் இருந்து எடுத்துச் செல்வதற்கு நாடுகிறார். அப்பிள்ளை எனக்கு அபூ இனபா எனும் கிணற்றிலிருந்து தண்ணீர் எடுத்துத் தருகின்றான் என்று கூறினார். அதே நேரத்தில் அவளது கணவனும் அங்கு சமுகமளித்து என்னுடைய பிள்ளையை எடுப்பதற்கு யாரால் முடியும் என்று கேட்டார். அதற்கு நபி ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அப்பிள்ளையைப் பார்த்து “சிறுவனே இதோ உனது தாயும் தந்தையும் இருக்கிறார்கள். உனக்கு யார் விருப்பமோ அவரது கையைப் பிடித்துக்கொள்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அப்பிள்ளை தாயின் கரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு சென்றது. (நூல் : அபூ தாவூத் : 2277)

عن هلال بنِ أُسامة أن أبا ميمونة سُلْمى مولىً مِن أهلِ المدينةِ رجلَ صدقٍ، قال: بينما أنا جالسٌ مع أبي هريرة إذ جاءته امرأةٌ فارسية، معها ابنٌ لها، فادَّعَياه، وقد طلّقها زوجُها، فقالت: يا أبا هريرة ورطنت له بالفارسية، زوجي يُريد أن يذهبَ بابني، فقال أبو هريرة: استهما عليه، ورَطَنَ لها بذلك، فجاء زوجُها، فقال: من يُحاقُّني في ولدي؟ فقال أبو هريرة: اللهم إني لا أقولُ هذا، إلا أني سمعتُ امرأةً جاءت إلى رسولِ الله -صلَّى الله عليه وسلم- وأنا قاعد عنده، فقالت: يا رسولَ الله، إن زوجي يريدُ أن يذهبَ بابني، وقد سقاني مِن بئر أبي عِنَبة، وقد نفعني، فقال رسولُ الله -صلَّى الله عليه وسلم-: "استَهِما عليه" فقال زوجُها: من يُحاقُّني في ولدي؟ فقال النبي -صلَّى الله عليه وسلم-: "هذا أبوك، وهذه أُمُّك، فَخُذْ بيدِ أيهما شئتَ" فأخَذَ بيدِ أُمه، فانطلقتْ به. (الراوي: أبو هريرة رضي الله عنها - المحدث: أبو داود - المصدر: سنن أبي داود- الكتاب : كتاب الطلاق- الباب : باب من أحق بالولد)

இவ்வடிப்படையில், உங்களது மனைவி மரணித்தும், மனைவியின் தாய் உயிருடனும் இருப்பதால், உங்கள் குழந்தையைப் பராமரிப்பதற்கு மனைவியின் தாயே தகுதியுடையவராவார். என்றாலும், மரணித்தல், பராமரிக்க மறுத்தல், கெட்ட குணமுடையவளாக இருத்தல், அல்லது சுய நினைவை இழப்பவளாக இருத்தல் போன்ற பராமரிக்கத் தகுதியான பண்புகளை இழக்கும் பட்சத்தில், உங்கள் மனைவியின் தாய் உங்கள் குழந்தையைப் பராமரிக்கும் தகைமையை இழந்துவிடுவார்.  குழந்தைகளின் தந்தையாகிய நீங்கள் பராமரிக்கத் தகுதியாகிவிடுவீர்கள்.

மேலும், உங்கள் குழந்தைகள் தமது காரியங்களைச் சுயமாகச் செய்ய, நலவு கெடுதியைப் பிரித்தறிய முடியுமான வயதை அடைந்ததன் பின், அக்குழந்தைகளிடம் நீங்கள் வளர்வதற்கு யரைத் தெரிவு செய்கின்றீர்கள் என்று கேட்கவேண்டும்.  இச்சந்தர்ப்பத்தில் குழந்தைகள் யாரைத் தெரிவு செய்கின்றார்களோ அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும்.

(وَيُخَيَّرُ) الْمُمَيِّزُ أَيْضًا عِنْدَ فَقْدِ الْأَبِ أَوْ عَدَمِ أَهْلِيَّتِهِ (بَيْنَ أُمٍّ وَجَدٍّ) أَيْ أَبٍ وَإِنْ عَلَا؛ لِأَنَّهُ بِمَنْزِلَةِ الْأَبِ لِوِلَادَتِهِ وَوِلَايَتِهِ، وَالْجَدَّةُ أُمُّ الْأُمِّ عِنْدَ فَقْدِ الْأُمِّ، أَوْ عَدَمِ أَهْلِيَّتِهَا كَالْأُمِّ فَيُخَيَّرُ الْوَلَدُ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْأَبِ "مغنى المحتاج"

அக்குழந்தைகள் தகப்பன் மற்றும் தாயின் தாய் ஆகிய இருவருடனும் இருப்பதாகக் கூறினால், சீட்டுக் குலுக்கல் மூலம் ஒருவர் பொறுப்பேற்பார். யாரையும் தேர்ந்தெடுக்காத சந்தர்ப்பத்தில் பராமரிப்பதற்குத் தாயின் தாயே தகுதி பெறுவார்.   

وَإِنْ اخْتَارَهَا ذَكَرٌ فَعِنْدَهَا لَيْلًا، وَعِنْدَ الْأَبِ نَهَارًا، وَيُؤَدِّبُهُ وَيُسَلِّمُهُ لِمَكْتَبٍ أَوْ حِرْفَةٍ، أَوْ أُنْثَى فَعَنَدَهَا لَيْلًا وَنَهَارًا، وَيَزُورُهَا الْأَبُ عَلَى الْعَادَةِ، وَإِنْ اخْتَارَهُمَا أَقُرِعَ فَإِنْ لَمْ يَخْتَرْ فَالْأُمُّ أَوْلَى (فصل: الحضانة، كتاب النفقات، منهاج الطالبين للنووي رحمه الله)

உங்களது ஆண் பிள்ளை தனது தாயின் தாயைத் தெரிவு செய்யும் பட்சத்தில், இரவு நேரத்தில் அவரிடமே தரிப்பார்;. ஒழுக்கம், கல்வி, தொழில் விடயங்களில் வழிகாட்டலைப் பெறுவதற்குத் தந்தையுடன் (உங்களுடன்) பகல் நேரத்தில் இருப்பார்.

அப்பிள்ளை யாரைத் தெரிவுசெய்தாலும், அவர் மற்றவருக்குப் பிள்ளையைப் பார்ப்பதற்கு அனுமதியளிப்பது அவசியமாகும். அவ்வாறு பார்ப்பதற்கு அனுமதியளிக்காமல் இருப்பது உறவைப்பிரிப்பதாகும். 

عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأنصاري رضي الله عنه قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الوَالِدَةِ وَوَلَدِهَا فَرَّقَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَحِبَّتِهِ يَوْمَ القِيَامَةِ. هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ (الباب : بَابُ مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ أَنْ يُفَرِّقَ بَيْنَ الأَخَوَيْنِ أَوْ بَيْنَ الْوَالِدَةِ وَوَلَدِهَا فِي البَيْعِ- الكتاب : أَبْوَابُ الْبُيُوعِ عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: المصدر : سنن الترمذي)

இதுபற்றி நபி ஸல்லல்லாஹ{ அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் “தாயையும் குழந்தையையும் யார் பிரிப்பாரோ அல்லாஹ{ தஆலா மறுமையில் அவரை அவரது விருப்பத்துக்குரியவர்களை விட்டும் பிரித்து விடுவான்” (சுனன் அல்-திர்மிதி)  என்றும், இன்னுமொரு ஹதீஸில், “தகப்னையும் அவனது பிள்ளையையும் பிரிப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கின்;றான்” (நூல்: சுனன் இப்னி மாஜஹ்)  என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.

عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ: لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الْوَالِد وَوَلَدِه، وَبَيْنَ الْأَخِ وَبَيْنَ أَخِيهِ. (الباب : بَابُ النَّهْيِ عَنْ التَّفْرِيقِ بَيْنَ السَّبْيِ – الكتاب : أَبْوَابُ التِّجَارَاتِ – المصدر سنن ابن ماجه – تحقيق الأرناؤوط – ط : دار الرسالة العلمية.) وقال الشوكاني فى نيل الأوطار : وَحَدِيثُ أَبِي مُوسَى إسْنَادُهُ لَا بَأْسَ بِهِ، فَإِنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عُمَرَ بْنِ الْهَيَّاجِ صَدُوقٌ، وَطَلِيقَ بْنَ عِمْرَانَ مَقْبُولٌ. وقال الأرناؤوط : إسناده ضعيف لضعف طُلَيق بن عمران -ويقال: ابن محمَّد بن عمران- ابن حُصين، وإبراهيم بن إسماعيل -وهو ابن مُجمع- على اختلاف في إسناده كما بينه الدارقطني في "العلل" 7/ 217 - 218، وقال ابن القطان في "بيان الوهم والإيهام" 2/ 324: لا يصح، فإن طُليقا لا تُعرفُ حالُه، وهو خُزاعي، ونقل الحافظ الذهبي في "الميزان" عن الدارقطني أنه قال في طُليق هذا: لا يُحتج به، وهو في سؤالات البرقاني للدارقطني.

ஒரு பெண்குழந்தை, தந்தையைத் தெரிவு செய்யும் போது அதன்; பாதுகாப்;பைக் கருதி வெளியில் அனுப்பாமல், தாயின் தாயே அப்பிள்ளையைச் சந்திக்கச் செல்வது மிகவும் ஏற்றமானதாகும்.

தகப்பன் மற்றும் தாயின் தாய் ஆகிய இருவரில், ஒருவர் மற்றவருக்குப் பிள்ளையைச் சந்திப்பதற்கு அனுமதி வழங்குதல் வேண்டும். குறைந்தது இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு தடவை அனுமதி வழங்குவது கட்டாயம் என்றும், வீடு சமீபமாக இருந்தால் ஒவ்வொரு நாளும் சந்தித்துக் கொள்ள அனுமதி வழங்குவது அவசியம் என்றும் மார்க்க அறிஞர்கள் கூறியுள்ளனர். 

(والزيارة مرة في أيام) على العادة لا في كل يوم ولا تطيل المكث  " فصل: الحضانة، كتاب النفقات، تخفة المحتاج "  (قوله: لا في كل يوم) بل في يومين وأكثر نعم إن كان منزلها قريبا فلا بأس أن تدخل في كل يوم "حاشية الشرواني لتحفة المحتاج"

இச்சந்திப்பை இருதரப்பும் பேசி பொருத்தமான ஓர் இடத்தில் வைத்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.